Bugüne değin gezdiğim gördüğüm yerlerle ilgili bende kalan anıları, izlenimleri; yanımdan hiç eksik etmediğim not defterimdekileri paylaşmak istedim...

Farklı kültür ve ülkelerle ilgili olmayı, gezmeyi çok seviyorum.  Birkaç yıl önce beni yeni tanıyan bir arkadaşım bana “Sen dünya insanı olmalısın” demişti. Abartmamak kaydıyla bu değerlendirmesinin doğru olduğunu söylemiştim kendisine...

İstanbul...Venedik..."Dünya insanı"...

Bu akşam göz alıcı sarı ışıklar altında kentin geniş bulvarı üzerinde  bir baştan öbür başa yürümekten yorulduğum bir anda,   bir yol soluklanıp sıcak , demli  çay eşliğinde kendi iç sesimi dinlemek istediğim çayevinde her zamanki gibi kenardaki küçük masama oturdum ve  dün akşam kendime iyilik edip  "kitabevi"nden aldığım "saatler" adlı romanı okumaya koyuldum...

Yitik Bir Şiirin Bilinmez Bir Dizesiyim Bu Akşam

Bir kış günü, öğle sıralarında, kentim karlar altındayken, omzumda fotoğraf makinem, çıkıp gelmiştim meydandaki çifte minareli Bürüngüz camiinin önüne. Çocukluğumun ilk yıllarında bu cami yeni yapılıyordu. Hemen karşısında Zümrüt Pastanesi vardı. Birkaç arkadaşla birlikte, cebimizdeki az parayla, bu güzel pastanede yediğimiz ketenin , yanında içtiğimiz limonatanın tadı hâlâ aklımda...Bir de pastanede olmanın verdiği heyecanla,  birbirimize mutlulukla gülümseyişimiz...Zümrüt Pastanesi ne yazık ki yok artık!

Kentimin Yitik Mekânları